HER AKŞAM BİR GURBET İÇİMDE
MEÇHULE GİDEN BİR GEMİ KALKAR BU LİMANDAN
BİR GÜNÜN SONUNDA ARZU
Yorgun gözümün halkalarında
Güller gibi fecr oldu nümâyân,
Güller gibi...sonsuz, iri güller
Güller ki kamıştan daha nâlân;
Gün doğdu yazık arkalarında!
Altın kulelerden yine kuşlar
Tekrarını ömrün eder ilan.
Kuşlar mıdır onlar ki her akşam
Alemlerimizden sefer eyler?
Akşam, yine akşam, yine akşam
Bir sırma kemerdir suya baksam;
Üstümde sema: Kavs-i mutalsam!
Akşam, yine akşam, yine akşam
Göllerde bu dem bir kamış olsam!
(Ahmet HAŞİM)
fecr olmak = tan yeri ağarmak
nümâyân olmak = ortaya çıkmak
nâlân = inleyen
kavs-i mutalsam = tılsımlı yay
| 
